Een ander Portugal: mijn liefde voor Trás-os-Montes

Minimaal één keer per jaar ga ik naar Chaves, het hoofdstadje van de provincie Trás-os-Montes, helemaal in het noordoosten van Portugal.

Mijn kennismaking met deze verborgen plek begon al op jonge leeftijd, toen ik als peuter met mijn ouders achterin een Deux Chevaux meeging naar hun vrienden Maria en Rui Lopes. Destijds was het een reis van bijna een week vanuit Nederland, en mijn vader reed ongeveer vijf uur per dag. Best te doen dus maar een week op de achterbank in een eend is lang, geloof me..

Maria Lopes woont nog steeds in dat prachtige huis in de bergwand net buiten Chaves, een kilometer of tien van de Spaanse grens. Rui is drie jaar geleden overleden. Het is een waanzinnig huis, gebouwd in de steile bergwand met natuurstenen keien en een grote stalen poort, imposante waakhonden, een zwembad, kersenbomen en een adembenemend uitzicht.

Hier kwam ik als kind elk jaar een paar dagen langs. Soms bleef ik langer logeren en gingen mijn ouders een weekje samen toeren zonder zeurende lastpak op de achterbank.

Waar ik voor het eerst een lynx zag

Hier, in deze ruige en ongerepte natuur van Trás-os-Montes, zag ik voor het eerst bijvoorbeeld een lynx in de bergen. En slangen tijdens het wandelen. Enorme adelaars die met hun krachtige klauwen aangereden dieren van de weg plukten. Erg indrukwekkend vond ik dat.

Als peutertje en kleuterje met blauwe ogen en blonde haren werd ik hier door iedereen vertroeteld. En toen ik wat ouder werd mocht daar al legaal op een brommer rijden toen ik twaalf was (in Nederland was dat toen zestien).

Hier luisterde ik als puber met open mond naar de spannende verhalen van Rui, de vader van Raquel, over de revolutie, over het smokkelen van sigaretten en de corruptie. Rui was de beste vriend van mijn vader en eigenaar van het plaatselijke dagblad Jornal do Chaves. Vraag me niet waarom maar hij noemde mij altijd pantoffel en helaas heb ik hem of mijn ouders nooit gevraagd waarom. Ik was vaak kwijt, laten we t daar maar op houden.

Hij vertelde over de rijke geschiedenis van Trás-os-Montes, de smokkelroutes die door de regio liepen, de wilde dieren die er leefden en zijn destijds gevaarlijke leven als krantenuitgever. Hier werd ik voor het eerst verliefd… op Raquel, de dochter van Rui en Maria.

Een band die nooit is verdwenen

Mijn band met deze bijzondere plek in Portugal is nooit weg gegaan en zelfs sterker geworden. Ik had daar al kind en puber de tijd van mijn leven.

Tegenwoordig verblijf ik bij Raquel en haar man Rui. Mannen heten trouwens bijna allemaal Rui in deze streek, ook de broer van Raquel, en de buurman, de bakker, de slager en ga zo maar door….Echt heel raar maar t is zo. .

Raquel en haar man zijn van mijn leeftijd en ook gek op lekkere wijnen. Het wordt altijd laat, en het is fijn om ook gesprekken te voeren met Portugezen die door ambitie en hard werken met beide benen in het goede leven staan.

Raquel is een succesvolle advocate en Rui begeleidt jonge Portugese voetbaltalenten bij Sporting Chaves. Ze hebben altijd veel te vertellen over het land en de streek waar ze zijn opgegroeid en wonen.

En elke keer dat ik hier terugkom, word ik herinnerd aan waarom ik verliefd ben gebleven.. Op deze prachtige, afgelegen plek in Portugal bedoel ik natuurlijk.

Trás-os-Montes is een ander Portugal.

Het dialect, de gerechten zoals geroosterd wild zwijn (Porco Grelhado) en Arroz de Cabidela (rijst gekookt in het bloed van de kip), en de grillige bergen en waterbronnen zijn uniek.

Hier wordt het bekende geneeskrachtige water Água das Pedras gebotteld en worden krachtige wijnen geproduceerd, geroemd om de geur en smaak die anders zijn dan in de overige wijngebieden van Portugal.

Wijn uit Valpaços

Ik heb vijf pareltjes uit het beste wijngebied Trás-os-Montes Valpaços, in mijn assortiment..

Deze wijnen belichamen de kracht en het karakter van de regio, en zijn gewoon heel erg lekker en betaalbaar!

Wie is Sandor?

Ik ben Sandor, oprichter van Sandor Wine Import. Ik importeer Portugese kwaliteitswijnen van kleinschalige wijnhuizen en zoek vooral naar wijnen met een verhaal.

Geen massaproductie, maar karakter. Wijnen die iets vertellen over de grond, het klimaat en de mensen achter de fles.

Daarom schrijf ik iedere maand niet alleen over wijn, maar ook over de mensen die ik ontmoet en bijzondere momenten rondom wijn.

Vindt u dit vermakelijk? Stuur dit stukje dan eens door naar iemand die óók blij wordt van een goed glas wijn.

Dat is voor mij de mooiste reclame die er bestaat.